En duygusal şiirler ve denemeler
İstanbul olası geliyor insanın.
Kıskandırıyor muhteşem şehir yaşadıkça.
İstanbul’da ama yalnız, çok ama azken…
Kalabalığın içinde sessizce bağırıken,
Trenler, uçaklar, arabalar gelip giderken,
Uğramadan ya da alıp götürmeden beni.
Eksikler hiç eksilmezken…
İstanbul olası geliyor insanın.
Bırakır mı ki; İstanbul da yarı yolda,
Dalga geçer mi ki; İstanbul da…
Adını koyamadığı, yerini bulamadığı,
Mavi denizin engin sularında.
Sarmışken tüm sıcaklığıyla,
Paylaşmışken özelini, içini,
Dökmüşken elindekini, eteğindekini…
Bırakır mı ki İstanbul da, yarı yolda,
Dalga geçer mi ki, İstanbul da?
Ak hala ak, kara hala kara iken.
Yaşananlar masal sayılmışken,
Güvenmişken, inanmışken, ısınmışken.
Minareleri kadar büyük,
Sokakları kadar karışık,
Kuleleri kadar yorgunken.
Bırakır mı ki İstanbul da, yarı yolda,
Dalga geçer mi ki, İstanbul da…
0 Yorum