Korku Ve İsyan

Yavaş yavaş geliyorsun,
Sinsice yaklaşıyorsun bana.
İçimi yiyiyorsun,
Bitiriyorsun beni.
Önce duygularımı,
Sonra hislerimi yiyerek büyüyorsun.
Senden korktuğumu,
Ürktüğümü bildiğin için,
Daha da çok zevk alıyorsun.
Ama yenilmeyeceğim sana!
Yenilmeyeceğim anlıyor musun?
İçimdeki istek,
O büyük istek,
Kurutacak, mahvedecek seni.
Böyle söylüyorum ama,
Yine de korkuyorum senden.
Bunun için mi, beni seçtin?
Bunca kötüye, bunca çirkefe karşın.
Bunun için mi beni seçtin?
Bunca pisliğe, bunca haine karşın.
Çok adisin biliyor musun?
Ansızın beliriyorsun,
Adım adım ilerliyor,
Zamansız alıp gidiyorsun,
Şah damarımızı..
Acısanda bana,
Bir kerelik affetsen beni.
Olmaz mı, olmaz mı ha? Söyle!
Bir işaret ver.
Mesela,
Gözlerimdeki parıltıyı geri gönder.
Ne olursun bırak peşimi…
Usulca, yavaşça çek git…
Bu dünyada hakkı olmayanlara git.
Git, git de güldür yüzümü.
Bir kerelik geri git.
Ve,
Unut beni, sevdiklerimi.
Sonsuz kadar git.
Rahat bırak bizleri.
Oldu mu, oldu mu ha? Söyle be ölüm!..
Bir işaret ver.
Mesela,
Gözlerimdeki parıltıyı geri gönder.