En Zor Anlarda Bile

Öyle  anlarımız vardır ki, küseriz  hayata. Bitti, tamam, buraya kadarmış, yapamayacağım ben, imdat, al canımı da  kurtulayım… Bitmez cümleler, feryatlar, yıkıp dökmeler, belki kavgalar, hıçkırasıya ağlamalar. Ya da  tuhaf  bir sessizlik sarar sizi. Belkide  en kötüsü budur. İçinizde büyür  çünkü öfkeniz  hayata  karşı. Belki bir dost  eli, bir tesselli, belki  kabullenme , belki aman banane! ‘ ler. Ya da sihirli bir değnek sanki, alır götürür sıkıntınızı… Ama bazen günler, aylar alır; bazen saatler. Yeterince güçlüyseniz aslında şanslısınızdır. Ömür boyu taşımazsınız o yükü. Bu arada; güç derken illa ki size ait değildir o güç. Kimimizin  ailesi, kimimizin eşi, çocuğu, arkadaşı, kimimizin  öğretmeni, işçisi, patronu, kimimizin inancı, ruhu yetişir imdada. Güç O olur bize.

Ve  anlarız ki, önemli olan gücümüzdür. Aşılamayacak engel yoktur. Sıkıntılar herkesi bulabilir ve geçicidir.En hasar bırakanı, en kötüsü her zaman bizim sıkıntımızdır, hak etmemişizdir!?… Kimseye faydası olmayan bu düşüncelerden sıyrılıp, içimizde ki gücü bulmak, hissetmek en güzeli değil midir? Hep denir ya; sağlık olsun en başta diye. Evet sağlık olsun, aşk olsun, dostluk olsun. En önemlisi inancımız olsun. Yaşananlar öğüt olsun, yaşanacaklara !

Anlık kaybedişler, sıkıntılar yıldırmasın, hayat zorlasada  kandıramasın hiç birimizi…

Hepimizin bir gücü var. Sadece pil tamamen bitmeden ve hala ulaşılabilirken, hayatı şarj etmek lazım. İmdat demeyi, yardım istemeyi bilmek, gücü arayıp bulmak lazım. Çare hep vardır, güç içimizde, yakınımızda bir yerlerdedir.

Çare gene sensindir, çare gene çaresizliğindir…(http://mavisiir.com/care-icinde/ )

Karalı ol, dik dur karşısında, eğdiremesin hayat başını sana…( http://mavisiir.com/farkinda-degilsin/ )