Bu Şehir Aynı Yokluğunda

Işıklar yanıyor taa… uzaklarda,
Göz kırpıyor.
Gemiler geçiyor, boğazdan süzülerek.
Yavaş yavaş.
Martılar uçuyor gökyüzünde,
Gece, gündüz durmadan.
Çocuklar ağlıyor sokaklarda,
Soğuktan ve açlıktan.
Köpekler bağırıyor geceleri,
Uzun uzun…
Çöpçüler geliyor her gün,
Aynı saatte.
Çingeneler çiçek satıyor,
Trafik sıkışıyor, her sabah ve akşam.
Bombalar patlıyor zaman zaman.
Yağmur yağıyor, sel alıyor her yanı.
Ezanlar okunuyor, beş vakit.
Satıcılar bağırıyor sokak aralarında.
Anlıyacağın her şey aynı İstanbul’da.
Her şey aynı bıraktığın gibi.
Bir sen yoksun, bu koca şehirde.
Bir sen yoksun, ihtiyaç duyduğum.
Sevdiğim, özlediğim, istediğim.
Bir sen yoksun…
Dön, dön gel artık.
Sensizlik zor, sabretmek zor bu şehirde.
Yağmur ıslatmıyor sensiz.
Kar üşütmüyor ellerimi,
Ekmek doyurmuyor,
Susuzluğum geçmiyor.
Bu şehir tat vermiyor,
Sen olmayınca…
Bu şehir çekilmiyor,
Senin yokluğunda…

Yazar Hakkında

Hayat mı şiir ? Ruhum mu şair? Hayır ben şair değilim ama ruhum şiir.. Sadece hayatın içi mısralarla dolu ve ben hissettiğimi dile getiriyorum. Alt alta, yan yana satırlarla hayatın içinden birkaç mısrayı da ben yazıyorum... gülşengk

1 Yorum

  1. Norbert diyor ki:

    sık sık bir yakınımın anıları varmış gibi bu syitee göz atıyorum.oysaki ne sizi ne de onu tanımazdım hiç.acınızı özleminizi çok derinden hissediyorum.biliyorum sizin için bir şey ifade etmez bu durum üstelik hiçbirşeyi de değiştirmez ama.evliliğimin üçüncü yılını kutluyorum ben de sonra bu yazıyı okuyorum.iki aylık evladımı büyütüyorum ama yüreğimin bir köşesinde de sizin hüznünüz hep.hayat çok kısa hanımefendi sadece avuntu olabilecek kadar kısa.lütfen sabredin.selam ile…

Yorumunuzu İletin


*